Nieuwsbericht Sarèl de Jong: Bloed, zweet en trainen

Gepubliceerd op: 08 april 2019 16:00

"Thee?" Ten zuiden van Delfzijl, in een Gronings dorp met ruim vierhonderd inwoners, zet een 22-jarige vrouw met bovengemiddeld brede schouders de waterkoker aan. Een hondje loopt kwispelend om haar heen. Waarom ze de Wikipediapagina van het dorp nog niet heeft gehaald, is een raadsel.

Wie denkt dat er naast de commotie rondom de aardbevingen in Meedhuizen niet veel spannends gebeurt, heeft het mis. Als je van deze keukentafel naar de garage achter het huis loopt, kom je een kickboksring tegen. 'Unless you are god, take off your shoes' beveelt het bord aan de muur je. Sarèl de Jong is dan wel kickboksgodin, maar in het huis van haar coach volgt ze deze instructies met liefde twee keer per dag op.

Opening Sarel de Jong
Foto: Ewoud Rooks

In GRIP geven we graag een gezicht aan Groningers die op hun manier met risico's en veiligheid bezig zijn. Deze keer spreken we met Sarèl de Jong, wereldkampioen kickboksen in twee gewichtsklassen en Gronings sporter van het jaar 2018.

Het huis van coach Denis van der Giessen bevindt zich op een steenworp afstand van dat van zijn pupil. Geen toeval, zo blijkt. "Denis zocht een nieuw huis en dit stond te koop, dus toen heb heb ik hem maar even getipt," lacht Sarèl. Al zou ze er een uur voor moeten rijden, ze blijft trouw aan de dagelijkse trainingssessies met Denis.

"Ik ben zo trots op mijn coach. Als hij dit allemaal niet voor mij geregeld had, had ik ook geen twee wereldtitels kunnen pakken. We hebben een heel hechte band, maar dat moet ook wel als je twee keer per dag samen in een ruimte van dertig vierkante meter staat."

Sarel de Jong - fight
Foto: Ewoud Rooks

Sarèl trof Denis een aantal jaar geleden, toen ze zelf iets miste in haar eigen training. "Denis, tsja, die was altijd een beetje chagrijnig. Hij was de motivatie een beetje verloren omdat veel vechters hem hadden laten zitten. Ze zeiden dan een dag van tevoren: ik ga niet vechten, ik ben ziek of ik heb geen zin. Toen kwam ik in beeld. 'Maar ik wil dit wél graag', zei ik tegen hem. Zo is het balletje gaan rollen. Denis bedenkt het en ik voer het uit. Het is echt zijn stijl die ik laat zien in de ring. We zijn een team, we hebben dit met z'n tweeën opgebouwd. En ik heb ook het gevoel dat we dit samen afmaken."

Voor de leeuwen

Sarèl begon vrij laat met kickboksen; pas op haar zeventiende, in december 2014, stapte de voormalig voetbalster voor het eerst de ring in. "Ik vond het doodeng. Je wordt gewoon voor de leeuwen gegooid, maar uiteindelijk lukte het wel." Een understatement, want met haar talent, haar wil om alles te geven en een flinke dosis doorzettingsvermogen, blijkt Sarèl gemaakt voor de vechtsport.

Sarel de Jong - Youtube

"Ik wilde gewoon conditie opbouwen, maar het gaf mij zo veel meer. Ik kan er mijn gedachten mee verzetten, gewoon even echt stukgaan. Dat kon ik in het voetbal niet," vertelt ze. Het lijkt geen nadeel dat ze laat begon met de sport. "Ik was bijna achttien, ik heb genoeg gefeest. Ik weet nu gewoon wat ik wil."

Steun van het thuisfront 

Hoe het voor haar ouders was dat ze de ring in stapte? "Tuurlijk, het is spannend als je dochter daar klappen staat te krijgen, maar mijn ouders zijn wel nuchter. Die vinden het prima dat ik dit doe. Toen ik veel ervaring moest opdoen op internationale toernooien en Denis en ik de wereld rond vlogen, snapten ze dat minder goed.

'Het kost heel veel geld, waarom doe je zoiets, je kunt toch ook in Nederland vechten?' Dat heb ik een beetje genegeerd, tot het echt goed ging en ik me kwalificeerde voor de World Games. Toen zeiden ze: 'Oké, dit is blijkbaar wat je wilt en wat je moet doen. We gaan je helpen en steunen.'

Het was zelfs zo dat – toen ik tussen de trainingen door worstelde met mijn studie verpleegkunde – mijn vader degene was die zei dat ik dan maar met mijn studie moest stoppen. Toen zei ik: nee pap, ik ga echt wel doorstuderen.

Dat papiertje moest er komen." Sarèl kreeg het allemaal: een hbo-diploma en – nog belangrijker – een geheel onverwachte gouden plak tijdens de World Games. In Meedhuizen werd ze als een held onthaald, in de media en de kickbokswereld waren alle ogen op haar gericht. "Vanaf toen dacht ik: dit is echt te gek hoor. Dit laat ik niet zomaar weer los."

Levensgevaarlijke blessure

Kickboksen is op z'n zachtst gezegd geen sport waarbij je weinig risico loopt. Sarèl vertelt: "Twee, drie jaar geleden ben ik een keer knock-out gegaan, toen waren mijn ouders op vakantie en lag ik twee minuten te slapen in de ring. Dan bel je ze in de auto terug met een trillend stemmetje. Ik heb verloren, ik ben K.O. gegaan. Misschien heb ik een hersenschudding."

Sarel de Jong - Handen ingewikkeld
Foto: Ewoud Rooks

In 2016, tijdens een wedstrijd in Spanje, ging het al eens erger mis. Sarèl was enige tijd in levensgevaar omdat ze na een flinke trap in haar buik een scheurtje in haar alvleesklier had opgelopen. "Dat was wel even heftig, maar ik dacht niet: ik wil stoppen. Ik dacht alleen: ik wil doorgaan, wanneer kan ik de ring weer in, wanneer kan ik weer trainen? Mijn ouders hadden hun twijfels: weet je het wel zeker? We zitten je hier gewoon een beetje half te verliezen, waarom neem je dat risico? Maar ze wisten dat als je het kickboksen van me afpakt, je ook een stukje van mij verliest."

Of ze na deze ervaring anders in de sport staat? "Het is niet zo dat ik nu banger ben voor risico's, maar ik ben misschien wel meer gaan genieten van de dingen die ik wél behaal. En ik dacht ook: ik moet sterker worden, zodat dit niet nog eens gebeurt. Traumatisch was het wel. Maanden daarna stond ik nog weleens onder de douche en barstte ik in huilen uit als ik eraan dacht. Als ik een trap in mijn buik kreeg, vroeg ik me meteen af of alles wel goed was. Gelukkig is het niet meer voorgekomen en is het nu achter de rug. Ik ben er sterker door geworden."

Strijden tegen een slechte naam

Als je met de sympathieke Groningse aan tafel zit, vergeet je bijna dat de sport waarover ze met zoveel passie vertelt, de afgelopen jaren gepaard ging met verhalen over mishandelingen, drugs en criminaliteit. "Het merendeel van de mensen in de sport strijdt voor een goede naam, maar er is een klein groepje dat het verpest heeft. Dat is heel jammer voor de sport."

Sarèl zelf lijkt een voorbeeld van hoe het wél moet. Ze geeft trainingen aan kinderen van Groningse scholen en het AZC en is, zoals ze het zelf zegt 'totaal geen agressief persoon, nooit geweest ook.' "Ik vind het leuk dat sommige mensen mij als rolmodel zien. Ik ben gewoon een normaal iemand, ik heb hbo gestudeerd. Als mijn verhaal in de media komt, laat dat zien dat het ook anders kan.

Sarel de Jong - In de ring
Foto: Ewoud Rooks

Maar geloof me, de sfeer op zo'n kickboksgala is echt te gek, sowieso in Groningen. Ik heb 160 kaarten verkocht voor het gala in MartiniPlaza, aan mensen in het dorp en vrienden van mijn ouders. Die hadden geen idee van zo'n gala, maar vonden het geweldig! Die gaan nu allemaal weer. Niet eens één tribunetje Meedhuizen, maar uit elke hoek van de zaal hoorde ik mijn naam."

Haar naam gaan we de komende tijd ongetwijfeld nog uit meer hoeken horen: "Ik wil de titels die ik heb behaald behouden, groter worden in de sport, bekender worden in de sport. Er ooit echt van kunnen leven, dat is mijn doel." Het is duidelijk: wie in het kickboksen voor de winst gaat, staat niet te veel stil bij risico's en negativiteit. Want wie vooruit wil, moet veranderen. En met die verandering komen de risico's. Sarèl heeft een doel en is bereid daar keihard voor te werken en de risico's te aanvaarden.

Kan iemand de Wikipediapagina van Meedhuizen even aanpassen?

Sarèl in actie zien? Op 8 juni 2019 verdedigt ze haar titel tijdens Glorious Heroes presents Enfusion in MartiniPlaza Groningen.

Benieuwd geworden naar de rest van de GRIP? Houd dan onze site in de gaten of blader hier alvast door de PDF.