Nieuwsbericht Oplaaiende tradities in Blijham

Gepubliceerd op: 15 april 2019 12:10

Het moet een stapel worden van zeker acht meter hoog. Gebouwd van aanhangers vol snoeiafval, pallets en schoon sloophout. De vlammen zullen zo'n vijf meter de lucht in schieten. Organisatoren Mathijs Fröling en Anton Vos vertellen vol vuur over 'hun' paasvuur in Blijham en hoe ze er met hulp van gemeente en brandweer voor zorgen dat het veilig blijft.

Als je een paasvuur organiseert, maken de berichten over de vonkenregen bij het vreugdevuur in Scheveningen afgelopen jaarwisseling natuurlijk wel even indruk. Anton en Mathijs zijn er echter van overtuigd dat een situatie zoals in Scheveningen niet kan ontstaan in Blijham. Ze hebben goed gekeken naar de risico's die aan het bouwen van een vuur als dit verbonden zijn. Dat Mathijs brandweerman is, helpt daarbij enorm. "Ik organiseer het dit jaar voor de derde keer. Daarvoor was er geen paasvuur in Blijham", vertelt Anton. "De eerste keer heb ik direct Mathijs Fröling gevraagd om me te helpen en te adviseren. Mathijs werkt bij de brandweer en zijn kennis komt dus zeer goed van pas."

Oplaaiende tradities in Blijham - Mathijs
Foto: Ewoud Rooks

Het paasvuur wordt niet op de meest voor de hand liggende plek georganiseerd. Met een locatie op de ijsbaan is een mooiere tegenstelling haast niet denkbaar. Anton is de kersverse voorzitter van de ijsbaan Blijham en de stuwende kracht achter het organiseren van het paasvuur. Hij legt uit hoe hij tot het initiatief kwam: "Ik vind het erg belangrijk dat dit soort leuke evenementen in het dorp worden georganiseerd. Het verbindt mensen met elkaar. Maar het dient nog een doel: geld verdienen voor de ijsbaan. We zitten met de ijsbaan weer in een opbouwfase en kunnen extra inkomsten goed gebruiken."

Brandbaar afval

Beide mannen merken dat het organiseren steeds makkelijker gaat. In de dorpskrant van Blijham en op Facebook roepen ze dorpsbewoners op om op de twee zaterdagen voor Pasen snoeiafval en resthout te brengen. Daar vragen ze twee euro vijftig per aanhanger voor. Soms komen boeren met een kiep-wagen vol brandbaar afval en spreken ze een speciaal prijsje af. Met een aantal vrijwilligers controleren ze goed wat er wordt gestort. Sloophout moet schoon zijn en mag geen verfresten bevatten. "Dat is slecht voor het milieu en ook niet gezond voor de toeschouwers", vertelt Anton. Ook boomwortels en -stronken geven ze weer mee terug, omdat die slecht branden en te veel rook veroorzaken.

De eerste meters worden met de hand opgestapeld, noeste arbeid. Daarna komt er een kraan aan te pas om een stevige brandstapel te bouwen. In totaal gaat er wel 250 kuub brandbaar materiaal in en ontstaat een berg van zo'n acht meter hoog. Een flinke stapel dus. De hoogte van de stapel is mede bepalend voor de veiligheidsmaatregelen. Mathijs: "In de vergunning van de gemeente staat dat het publiek op een afstand van twee keer de hoogte van het vuur moet blijven. In ons geval zestien meter dus. Wij nemen wat extra veiligheidsmarge en zetten het paasvuur met rood-witte linten af op twintig meter."

Oplaaiende tradities in Blijham - Paasvuur
Foto: Archief Veiligheidsregio Groningen

De organisatie neemt nog meer maatregelen. Er staat een tractor met een tankwagen vol water klaar voor als het vuur onverhoopt geblust moet worden. Vooraf maken ze de grond rondom de vuurstapel goed vochtig. Ook ligt er een draaiboek klaar voor als er iets mis dreigt te gaan. Anton: "We hebben afgesproken dat Mathijs als brandweerman de baas is tijdens het ontsteken en branden van het paasvuur. Als hij zegt dat het publiek verder naar achteren moet, dan weet elke betrokkene dat het ook echt moet gebeuren." "De gemeente stelt duidelijke eisen", vult Mathijs aan. "Bij windkracht vijf of meer gaat de boel niet in de fik. En we branden ook alleen als de wind vanaf het dorp komt. Zo voorkomen we Scheveningse toestanden waarbij rook en vliegvuur in de straten van het dorp terechtkomen.

Vliegvuur

Het paasvuur geeft trouwens ook alleen in het begin wat vonken. Zodra de stapel goed heet is, verdwijnt het vliegvuur." Op eerste paasdag om acht uur 's avonds wordt het paasvuur ontstoken. Het terrein staat dan al vol mensen die zien hoe de stapel vlam vat en binnen een kwartier in lichterlaaie staat. Het hele dorp loopt uit. "Ik denk dat er wel vijfhonderd bezoekers rond het paasvuur staan," schat Anton. "Uit Blijham en de omgeving. Ze kunnen drankjes kopen en met de opbrengst spekken wij de kas van de ijsbaan weer een beetje."

Oplaaiende tradities in Blijham - Brandstapel
Foto: Pixabay

Anton en Mathijs zijn enorm trots op het succes van hun initiatief. Anton: "Het dorp was heel enthousiast na de eerste keer. Er gebeurde weer wat! Ik durf wel te zeggen dat men uitzinnig was. Daar doe je het voor." Anton benadrukt dat het paasvuur alleen mogelijk is dankzij de steun van gemeente Westerwolde, de eigenaar van het terrein, Stichting Baansport Blijham, de beheerder van het terrein, en de hulp van Post Bellingwolde van de brandweer. "Als we met z'n allen de schouders eronder blijven zetten, kunnen we een mooie, nieuwe traditie opbouwen. We staan nog aan het begin, maar het smaakt zeker naar meer!" Mathijs sluit zich daar volledig bij aan.

Drie weken smeulen

Het paasvuur is trouwens niet ineens uitgebrand. De stapel brandt wel anderhalve dag en smeult nog zeker drie weken na. Uiteindelijk worden de resten keurig afgevoerd en kan het terrein weer ingezet worden voor de speedway en autocross van Blijham.

Benieuwd geworden naar de rest van de GRIP? Houd dan onze site in de gaten of blader hier alvast door de PDF.